کاش بيايم به باغبونا کمي حرمت بذاريم                                        احترام دلاي شکسته رو نگه داريم

کاش به مهربونترا دين مونو، ادا کنيم                                    سهم خوشبختي مونو، وقف بزرگترا کنيم

کاش يه کاري بکنيم که خستگي ها در بشه                              مرهمي بشيم که زخم آدما بهتر بشه

کاش که شاخه درخت زندگي رو نشکنيم                                 هفته اي يه بار به باغبونامون سر بزنيم

کاش که پاک کنيم تمام اشکايي که جاريه                                خوب نگه داريم چيزي که واسه يادگاريه

کاش دس پرنده هاي بي پناه و بگيريم                                         توي آسمون بريم دامن ماه و بگيريم

کاش با مهربونیمون غصه ها رو کم بکنيم                          رشته هاي عشق و تا هميشه محکم بکنیم

کاش بشينيم پاي صحبت اونا که بي کسن                                اگه درد دل کنن به آرزوشون مي رسن

کاش تو عصري که همش سنگيه و آهنيه                                     بگيم از چيزايي که خوبه ولي رفتنيه

 کاش هنوز دير نشده قدر همو بدونيم                                         نکنه دير بشه تا ابد پشيمون بمونيم

                           کاش که اين يه جمله هيچ موقع ز يادمون نره                       

                                                                    آدمي چه بد باشه چه خوب باشه مسافره         

              سلام به دوستای گل خودم ... عیدتون مبارک  

 در کوچه باغ پر طراوت اندوه هايم که از صداي شکيب خنده هاي تو آکنده است
تو زيباترين پرنده عشقي هستي که بر برفهاي خوشبختي من تکيه زدي،بگذار
بر صفحه تاريک و بي رنگ زندگي ام تنها عطر و بوي تو پاشيده شود که آن گاه
در زير باران پر طراوت دوستي برسجده گاه  پيشاني ات بوسه زنم، چرا که من
از تمامي چشم ها تنها چشمان تو را برگزيده ام.